ДОБРЫ ДЗЕНЬ ЗЕМЛЯКІ
Прысвячаю выпускнікам 1956 года
Савініцкай сярэдняй школы, Клімавіц-
кага раёна, Магілёўскай вобласці, з нагоды
сустрэчы ў 2010 годзе ў Ціманаўскай школе.
Добры дзень землякі – Клімаўчане,
Я да вас завітаў не як госць.
Дзякуй тым, хто сабраў сёння раннем
Савініцкіх гадоў маладосць!
Савінічы...драўляная школа...
Але ведаў дала яна шмат,
Навучыла быць добрым, вясёлым,
Падарыла ў жыццё далягляд.
Дзякуй шлю Рыбаковай Ганнулі –
Маёй класнай найнізкі паклон,
Што была тры гады, як матуля,
Не дала мне сыйсці пад адхон...
Бо плаціць не было чым за школу,
За мяне - яна стала гарой...
З Аляксеенкам Пецем Мікола
Зноў за ведамі рушыў у бой...
Па шаснаццаць штодзень кіламетраў
Я з Красавіч у школу хадзіў,
Лез за ведамі, бы на Айпетры,
І ніколі тады не тужыў...
Быў дзесятым я ў маці Параскі,
Год рэпрэсій мяне нарадзіў,
Жыў без бацькі я з матчынай ласкай,
І ў царкву з ёй па святах хадзіў.
Разам з ёю маліўся нямала
За свабоду, за рыначны час,
І пры лямпе чытаў я Купалу,
Каб хутчэй узыйсці на Парнас..
Сёння радасць з сумотай блукае,
Школу нашу Чарнобыль спаліў,
Шмат бядоты даў роднаму краю,
Сірацінаю школу зрабіў...
Але мы не скарыліся лёсу,
Кожны выбраў сабе верны шлях...
Хто настаўнікам стаў, хто матросам,
І ніхто з нас з тугі не зачах...
Сёння моладзь расце залатая,
Апярэджвае ведамі нас,
І на нашых карэннях буяе,
Свой стварае камп”ютарны час...
Мы ж - не выхадцы з неба другога,
Мы з разрухі ваеннай, былой –
Калі нас адлучалі ад Бога,
Як раслі мы на бульбе гнілой.
Талакою штогод плуг цягалі,
І фашыстаў клялі кожны дзень,
Край разбураны ўшчэнт аднаўлялі
За мазоль свой і за працадзень...
Беларусь сёння ружаю ззяе,
Сагравае цяплом кожны дом,
Нас пяшчотай, павагай ласкае,
Мы за гэта ёй дзякуй свой шлём!