ВОЖЫК – ЭНДАРФІН
Часопісу "Вожык".
Запытаўся ў бацькі сын:
-Што такое эндарфін?
Бацька кажа ва ўнісон:
-Гэта радасці гармон
Сын на бацьку зноў глядзіць:
-Дзе і як гармон набыць?...
Бацька доўга не маўчаў,
Тут жа сыну адказаў:
-Як патрапіш ты, Сямён
У сумотнасці палон,
Дык нічуць не панікуй,
І настрой свой не бракуй,
А бяжы на пошту кулей,-
Кажа кемлівы дзядуля:
-Выпіш, ці купі там - “Вожык”,
Ляж з часопісам у ложак,
Прачытай, скажы “Амін” -
Ты прыдбаеш эндарфін
Беларускі, самы чысты
Бо часопіс гумарысты
Ён дае усмешку, смех -
Эндарфіну поўны мех!..
Кажа ўсім цяпер Сямён:
-“Вожык” – радасці гармон.
Вершы, напісаныя ў Чавускай райбальніцы. Сакавік 2016 год
Сообщений 1 страница 7 из 7
Поделиться12016-03-06 10:15:16
Поделиться22016-03-06 10:18:51
ДЗЕ БОГА ЛОГІКА?..
(замест рэцензіі).
“…Калі не разумееш Бога логіку,
Шукай яе ў тлумачальным слоўніку…
…Але, магчыма, тут з такіх назоўнікаў,
Што самі сабе пішуцца слоўнікі…”
КАЦЯРЫНА МАССЕ
(зборнік вершаў “Аўтакамунікацыя”.
МІКАЛАЙ САЛАЎЦОЎ
Хоць сам з метафары, а не з назоўніка-
Не ганюся за мудрагелістасцю слоў,
“Бога логіку” – не шукаю ў “слоўніку”,
Бо ў Бібліі яна жыве спакон вякоў…
Пісаць не хочу вершы візуальныя,
І незвычайны мець “паэтычны хай-тэк”…
Без формы – вершы не камунікальныя,
Як след, не кожны разумее чалавек…
Не імкніся ты да вакумнай паэзіі,
Авангардыстам моўным- не спяшайся быць…
І з жыцця зямнога, а не – з інверсіі
Імкніся вершы па Купалаўску рабіць…
Поделиться32016-03-06 10:23:05
«…Этот господин берёт мою
Краснокожую паспортину…»
(Стихи о Советском паспорте).
ВЛАДИМИР МАЯКОВСКИЙ.
МІКАЛАЙ САЛАЎЦОЎ
СХАВАЙ ПАШПАРТЫНУ…
Не трэба паказваць сваю пашпартыну,
Яна робіць чэсна гадам тваім лік…
Ад ціску ў крыві – пі настойку з рабіны,
Штодзень абдымайся з любімай жанчынай,
Хадзі з прыпаднятым “хвастом”, як індык…
Не ганьбі пражыты твой лёс і дарогу,
Якія да шчасця вядуць шмат гадоў,
Сваю хваравітасць пакінь за парогам,
Цалуйся, мілуйся пад зорнасцю Бога,
І зноўку цябе амалодзіць любоў…
З сябрамі жыві – нібы з жонкай у згодзе,
Не поўні таблеткамі надта свой рот,
Рэцэпты шукай для здароўя ў прыродзе,
Схавай пашпартыну глыбока ў камодзе,
Нікому, нідзе не кажы колькі год,
Бо ў Пашпарце Новым - жыцця твайго КОД,
Яго можа ўкрасці любы ідыёт,
І ў прыску зайздросці, ці ў полымі муз -
Душу Вашу знішчуць, як той наш Саюз…
Поделиться42016-03-06 10:45:09
ЯК ВЫЛІЧЫЦЬ СВОЙ КОД
Як вылічыць жыцця свой код,
І колькі жыць ты будзеш год-
Даю з нябёсаў іх красворд...
Шукай яго ты ў добры час
У пашпарце сваім якраз
І не хвалюйся, не крычы,
Яго ўсе лічбы падлічы,
Складзі, а потым перамнож
І атрымаеш код…Няўжо ж
Ты мне, сябрук, не верыш?
На справе – ты праверыш.
Не трэба р”яна так хуліць,
Даю вам прыклад, як рабіць.
У крэсла сеўшы – памаўчы,
Бяры свой пашпарт і…лічы:
1.складзі лічбы № пашпарта:0060446
+ +++=20;
2.складзі лічбы асабістага нумара
што ў пашпарце:3301237МО1РВ6
++ ++++ + +=26;
3.складзі лічбы даты выдачы пашпарта:
25.07.1997.
++ + ++++=40
4.тры гэтыя лічбы перамнож:
20х26х 40=19760-атрыманыя лічбы
складзі++++ =23 -гэтая
лічба,напрыклад,
23-гэта і будзе твой код
зямнога жыцця, які
трымай у сакрэце.
5.потым год свайго нараджэння падзялі на код свайго
жыцця і ты даведаешся колькі табе наканавана
Богам пражыць на Зямлі год, дзён, гадзін і секунд:
1937: 23=84.21739(84 гады,21 дзень, 7 гадзін і 39 секунд.
(дакладнасць не для кожнага +- 10 гадоў)
Адкуль я гэту формулу узяў?-
Яе аднойчы Бог мне ў сне прыслаў…
Поделиться52016-03-06 10:49:39
ЛАЕ МУЖ АГАТУ
Лае муж сваю Агату,
Дапякла яго яна:
Не дае “нат і па святах
Выпіць шкляначку віна…
Раззлаваўся муж аднойчы,
Не стрываў яе лухты,
Бразнуў прама ёй у вочы:
-Алкаголік…кніжны ты,
Бо ўсю ноч “ляжыш” ў рамане-
Ловіш шчасця пульхіры,
Я ж, як вып”ю-на дыване
Сплю да ранішняй зары…
Ты ж за ноч – “глытаеш” кнігу,
Нібы дранікі – бліны…
-Хто развяжа з вас інтрыгу:
- Алкаголікі яны??.
ХУЛІГАН З СУПЕРЛАТО?
Парэзалі стулы – а хто,
Які хуліган лютаваў?..
Відаць, нехта з суперлато
У стулах брыльянты шукаў…
РАЗ ПЕРШЫ
Раз першы дымком зацягнуўся
З цыгары ў сваім туалеце…
Ледзь выпаўз і…ўраз апынуўся
У хуткай, крыжастай карэце -
Дзе потым запэўніў карэту,
Што ён не сябрук сігарэты…
З ДАВЕДКІ – СПРАВАЗДАЧЫ
(як у калгасе выкарыстоўваюць
студэнтаў).
Студэнтаў па парадку
Выпрабоўваюць зрання:
На бульбе – напачатку,
На саломе – сярод дня…
Поделиться62016-03-06 10:51:31
У ГОСЦІ ЗАПРАШАЕМ
Вас мы ў госці запрашаем,
Паглядзіце, як жывём,
Што зрабілі, што мы маем,
Гаспадарку, як вядзём.
Лад жыцця ў нас – найцвярозы,
Добрай працай славім час…
Вось наш хлеў: тут свінні, козы,
І кароў тут шмат у нас.
Моцна дружым мы з гусямі,
З чорным пеўнем – драчуном,
Куры балуюць яйцамі,
А каровы – малачком.
Свінні ў нас усе мясныя,
Падарыў іх нам В”етнам,
І сабакі нашы злыя -
Па зубах даюць ваўкам…
Побач з хлевам азярына-
Качкі, гусі тут жывуць,
Пчолкі з кветачак маліны
Мёд духмяны нам нясуць…
Вакол хлева – агароджа
Нашай зроблена рукой,
Кожны дзень мы безліч грошай
Робім летам і зімой.
З гаспадаркі асабістай
Мы па панску тут жывём,
І не прота, а ўрачыста,
І дзяржаве прадаём.
Час жыцця наш не бясплодны,
Ён чаруе, нібы май…
Працай славім край свой родны-
Беларускі, родны край!
Поделиться72016-03-06 10:54:21
У ЦАРСТВЕ НЯБЁС
(Светлай памяці Рыгора Іванчанкі).
Сорак дзён праляцела і сёння
Дзесь душа яго ў царстве нябёс…
Пэўна, там у затрунным прадонні
Ветла стрэціўся з ёю Хрыстос…
Мы ж – у дзень памінальны, сумотны
Слёз жалобы не можам стрымаць,
Спачуванні сардэчна шлём родным,
Каб нябожчык спакойна мог спаць…
Кажам светлыя словы прызнання
За яго дабрыню да людзей,
За вялікую шчырасць кахання
Да Тамары, да ўнукаў, дзяцей…
Шмат дзе ён аддаваў безліч сілы,
Каб шчасліва зажыў наш народ…
Плача родная вёска Вайнілы,
Плача Каменка, маслазавод…
Пазабудзь у нябёсах турботы,
Праслаўляй там пражыты свой час,
Мы ж –цябе будзем помніць заўсёды,
Покуль сэрцы пульсуюць у нас!